Pozwól mi być, być tak z Tobą Jak niebo z ziemią płomień z wodą Chcę nauczyć się twojej wiary Wierzyć że już nikt mnie nie zrani

Pozwól mi być, być tak z Tobą Jak niebo z ziemią płomień z wodą Chcę nauczyć się twojej wiary Wierzyć że już nikt mnie nie zrani

Za oknem szaro, bardzo jesiennie,
wicher przetkany deszczem jak łzami,
a w duszy smutno, więc sięgam ręką
do myśli ze wspomnieniami.